Καθώς όλα ήταν έτοιμα, οι Αχαιοί μπήκαν επιτέλους στα πλοία τους και αναχώρησαν με προορισμό τα παράλια της Τροίας, όπου και θα προσάραζε ο στόλος τους. Επειδή όμως δεν γνώριζαν τον δρόμο, αποβιβάστηκαν στη Μυσία (χώρα της Μικράς Ασίας κοντά την Προποντίδα) βασιλιάς της οποίας ήταν ο Τήλεφος, ο γιος του Ηρακλή. Οι Μύσοι ήταν φίλοι και σύμμαχοι των Τρώων και εχθροί των Αχαιών.
Οι Αχαιοί νόμιζαν ότι βρίσκονται στο σωστό μέρος. Μόλις αποβιβάστηκαν άρχισαν να επιδίδονται σε λαφυραγωγίες και αφανισμούς. Τότε ο Τήλεφος με τον στρατό του αντεπιτέθηκαν και στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν πολλοί, ανάμεσά τους και ο Τήλεφος από το κοντάρι του Αχιλλέα.
Έστω και τραυματισμένος ο Τήλεφος κατάφερε να αποκρούσει τους Αχαιούς οι οποίοι αναγκάστηκαν να επιβιβαστούν στα πλοία τους. Κάπου στα ανοικτά της θάλασσας τους έπληξε κακοκαιρία με αποτέλεσμα να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Η μάχη της Μυσίας κόστισε στους Αχαιούς επιπλέον 8 χρόνια αναμονής καθώς θα έπρεπε να ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους και να συναντηθούν εκ νέου.
Ο Τήλεφος ύστερα από καιρό ήταν ακόμα τραυματίας και για τον λόγο αυτό ζήτησε χρησμό από το μαντείο του Απόλλωνα ο οποίος χαρακτηριστικά έλεγε πως αυτός που τραυμάτισε αυτός θα θεραπεύσει. Έτσι, πήρε τον δρόμο για το Άργος όπου παρεμπιπτόντως βρίσκονταν όλοι οι αρχηγοί των Αχαιών που συζητούσαν ενδεχόμενα για το αν θα έπρεπε να εκστρατεύσουν εκ νέου στη Τροία ή οχι μιας και κανείς δε γνώριζε τον δρόμο.
Ο Τήλεφος γώριζε το μίσος των Αχαιών προς το πρόσωπό του αφού πρόλαβε να ακούσει μερικές από τις συζητήσεις τους και εμφανίστηκε μπροστά τους μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο. Παρά την μεταμφίεση και το γεγονός ότι έκανε άσχημους σχολιασμούς όταν αναφερόταν στην Μυσία δεν έπεισε τους Αχαιούς οι οποίοι κατάλαβαν ποιος είναι με αποτέλσμα η θέση του να γίνει πιο δύσκολη. Στη προσπάθειά του να σωθεί άρπαξε τον μικρό Ορέστη (τον γιο του Αγαμέμων) και κάθισε ικέτης στο βωμό του Δία. Οι Αχαιοί όμως δε μπορούσαν να τον σκοτώσουν επειδή υπήρχε χρησμός που έλεγε ότι ο Τήλεφος θα τους έδεχνε τον δρόμο προς την Τροία.
Όσο για την πλήγη, ο Αχιλλέας αρνούνταν να την θεραπεύσει και τη λύση έδωσε ο Οδυσσέας λέγοντας πως το κοντάρι πλήγωσε τον Τήλεφο. Έξυσε λίγη σκουριά από το κοντάρι του Αχιλλέα πάνω στη πληγή του Τήλεφου και η πληγή έκλεισε και για να ευχαριστήσει τους Αχαιούς δέχτηκε να τους οδήγησε στη Τροία.
Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράφεις Μανώλη,μπράβο σου συνέχισε έτσι...!
ΑπάντησηΔιαγραφή